Deze week maar één foto>>>>

MET MIJN VERONTSCHULDIGINGEN (20-11-2001)

In een nieuw land gaan wonen en werken, begint gewoonlijk met het aanmelden bij de overheidsinstanties die je een nieuwe identiteitskaart moeten verschaffen of het equivalent van een Nederlands SOFI nummer. Het SOFI nummer, dat in Argentinië "CUIL" heet, is van het grootste persoonlijke belang, omdat mijn werkgever zonder dit nummer geen salaris mag betalen. Al voor acht uur sta ik in de rij van het kantoor van de ANSES, de nationale administratie van de sociale zekerheid, waar het CUIL moet worden aangevraagd. Hoewel ik wat schrik van het aantal wachtenden voor mij, blijkt dat best mee te vallen wanneer precies op tijd wordt begonnen met het uitreiken van de nummertjes voor de verschillende soorten dienstverlening: Het valt mij opt dat hier hetzelfde nummertjessysteem wordt gebruikt als in het Stadhuis van 's-Gravenhage. Lekker vertrouwd dus.

Ik ben al vlot aan de beurt, vertel waarvoor ik kom en geeft mijn paspoort aan de ambtenaar zodat die mijn persoonlijke gegevens kan overnemen. De administratie is volledig gecomputeriseerd en als al mijn persoonlijke gegevens in de computer staan, wordt een strookje papier afgedrukt dat als mijn tijdelijke "CUIL-kaart" dienst zal gaan doen. Weglopend van de balie controleer ik snel de gegevens en zie dat mijn achternaam verkeerd is gespeld. De ambtenaar is al begonnen de volgende cliënt te helpen en kijkt verstoord op, zo met een blik van "die buitenlanders hebben altijd wat te zeiken." Ik leg uit dat mijn naam verkeerd is gespeld en vraag om een nieuw document. Hij kijkt naar mijn paspoort en nog eens en is nu nog duidelijker verstoord, want uiteindelijk vertel ik hem via een omweg dat hij niet eens een naam kan overschrijven! Hij maakt een nieuw strookje papier aan, stempelt het, parafeert het en geeft het aan mij terug. Alles op een nurkse, ja zelfs onbeschofte manier, maar daar ben ik gelukkig in vorige buitenlanden al immuum voor geworden. Zo niet de jonge Argentijn die het hele gedoe naast mij aan de balie heeft staan volgen en bij het weggaan mij in keurig Engels toefluistert "I sincerely apologise for the Argentinean hostility!"


© Jacques de Rhoter


© foto Jacques de Rhoter

Printversie