VAMOS ARGENTINA! (12-06-2002)

Vrijdag 7 juni speelt Argentinië in de Mundial, het wereldkampioenschap voetballen, tegen Engeland. Het is al avond in Japan, maar door het tijdverschil van 12 uur zit ik 's ochtends al om half negen met bijna 200 Argentijnse collega's startklaar om naar de wedstrijd te gaan kijken. Mijn werkgever is zo verstandig geweest om op een aantal plaatsen in het bedrijf grote projectieschermen te plaatsen en iedereen uit te nodigen voor een "bratch." Dit is een speciale Mundial variatie op de "brunch" waarbij we na het ontbijt gezamenlijk van de wedstrijd gaan smullen.
Ondanks het vroege uur zit de stemming er goed in. Argentinië heeft de eerste groepswedtrijd tegen Nigeria gewonnen en is de gedoodverfde favoriet voor de wereldtitel. Engeland heeft teleurstellend gelijk gespeeld tegen Zweden en moet vandaag winnen om niet te worden uitgeschakeld. Sinds de oorlog om de Falkland Eilanden en beruchte incidenten in vorige toernooien, bestaat er een stevige rivaliteit tussen de twee elftallen.

In 1986 werden de Engelsen in Mexico door Argentinië uitgeschakeld nadat Maradona met de hand een uiterst dubieus doelpunt had gemaakt. Naderhand zou hij verklaren dat indien de bal met de hand was gespeeld, dit dan "de hand van God" moest zijn geweest. Vier jaar geleden, in Frankrijk, werd Beckham zó kwaad op de gemeen spelende Simeone, dat hij hem onder de neus van de scheidsrechter natrapte en van het veld werd gestuurd. Beckham zou vervolgens maandenlang op de Engelse velden worden uitgefloten en voor landverrader worden uitgemaakt. Beide spelers staan vandaag weer opgesteld.

Daar zit ik dan als enige neutrale toeschouwer in een virtueel Argentijns vak van het stadion in Sapporo. Celeste y blanco - hemelsblauw en wit, de nationale kleuren overheersen. Sjaals, teamshirts en petjes, er zijn er zelfs een paar die hun stadiontoeter hebben meegebracht. "VAMOS ARGENTINA! - HUP ARGENTINË!" klinkt het enthousiast, alsof de spelers dit op afstand zouden kunnen horen. Als voor het begin van de wedstrijd het volkslied wordt gespeeld, zingt tot mijn verassing zingt niemand mee. "God save the Queen" wordt door de in het stadion aanwezige Engelse supporters luidkeels meegezongen. De tv-commentator meldt droogjes dat ze beter om hemelse bescherming van hun elftal tegen Verón, Batistuta, Simeone en de andere Argentijnse spelers zouden kunnen vragen, want "die zullen dat de komende wedstrijd harder nodig hebben dan de Koningin!" Het thuisfront applaudiseert instemmend.

De Argentijnen hebben een vliegende start en worden onafgebroken aangemoedigd door mijn collega's "VAMOS ARGENTINA." Na een kwartier beginnen de Engelsen in de wedstrijd te komen en wordt het wat rustiger. De Engelse speler Hargreaves blesseert zich en wordt voor "zwakkeling" uitgemaakt. Niet veel later botst de Argentijnse keeper met zijn hoofd tegen het veel hardere hoofd van een Engelse speler en blijft groggy op het veld liggen. De blessurebehandeling geeft de commentator even tijd voor een korte analyse. Argentinië is stukken beter, maar aanvoerder Juan Sebastian Verón speelt als een natte krant en zou beter kunnen worden gewisseld. Het virtuele stadion is het daar luidkeels mee eens.
Vlak voor rust slaat het noodlot toe. De Engelse middenvoor wordt in het strafschopgebied ten val gebracht, Beckham neemt de penalty en scoort. De koffie en koeken die tijdens de pauze worden geserveerd zijn niet erg in trek, de situatie begint enigszins zorgelijk te worden. Aan het begin van de tweede helft wordt Verón gewisseld. Simeone en Killy Gonzalez, twee andere Argentijnse sterspelers, zullen volgen, maar het zal niet baten. Engeland blijft overeind en Argentinië verliest met 1 - 0. "Als we woensdag van Zweden winnen, gaan we toch nog door naar de volgende ronde" klinkt het optimistisch. De gezichten van de supporters zeggen echter wat anders en zelden was het vrijdag op kantoor zo rustig.

De wedstrijd tegen Zweden, op woensdag 12 juni, begint als het 's ochtends half vier is in Buenos Aires. Net zoals miljoenen andere Porteños, gaan wij dinsdagavond vroeg naar bed en zetten de wekker. De Argentijnen spelen voor hun laatste kans en beginnen sterk aanvallend "VAMOS ARGENTINA!" Maar de schoten op doel gaan naast of over of worden door de goed spelende Zweedse keeper gestopt. Als de Zweden na een kwartier in de tweede helft een doelpunt maken, realiseren de Argentijnse spelers zich dat ze bijna uit het toernooi liggen en verkrampt hun spel. Vijf minuten voor tijd krijgen ze een penalty kado, die eerst wordt gestopt, maar daarna alsnog wordt ingeschoten. De vier minuten blessuretijd leveren verder niets op en als de scheidsrechter de wedstrijd afblaast, is wat één krant "De grootste teleurstelling in de geschiedenis van het Argentijnse voetbal" zal noemen, een feit. In mijn luchpauze ga ik een boodschap doen en zie dat de teamshirts, sjaals, petten en hoeden al in de uitverkoop zijn. En zo krijgt de kwakkelende Argentijnse economie opnieuw een onverwachte klap te verwerken.