EEN WISPELTURIGE HEILIGE (05-09-2002)

Het is de laatste week van augustus in Buenos Aires, nog een paar weken en dan zal het lente zijn. Sinds 21 juni, het begin van de winter op het zuidelijke halfrond, zendt de nieuwszender Crónica een paar keer per dag een clip met lenteachtige beelden uit. Over die beelden heen staat, met letters die het hele scherm vullen, "FALTAN.…DIAS HASTA LA PRIMAVERA!" geprojecteerd. Hetgeen vrij vertaald "Nog zoveel dagen en dan is het lente!" betekent.

Zaterdagmorgen is het heerlijk zacht weer, ruim twintig graden. Nog 28 dagen en dan is het lente! De bomen beginnen voorzichtig uit te lopen en aan hun gefluit te horen, hebben de vogels het voorjaar in het hoofd. We besluiten spontaan dat de dekbedden de kast weer in kunnen tot de volgende winter. Zondag loopt de temperatuur op tot boven de dertig graden. Nog 27 dagen en dan is het lente! Wij halen net als de meeste andere porteños enthousiast de zomerkleding uit de kast en de stad ziet er opeens een stuk fleuriger uit. Het schone geslacht oogt heel wat vrouwelijker zonder winterjassen of dikke jacks. Eindelijk zijn het weer vrouwen die je ziet, in plaats van imitatie Michelinmannetjes, iedereen is wel heel erg winters wit. Dat laatste geldt ook voor het sterke geslacht dat grootscheeps korte broeken en T-shirts heeft aangetrokken. Maandag is het niet alleen erg warm, maar ook erg vochtig. Nog 26 dagen en dan is het lente! 't Is zweterig weer waarover onmiddelijk flink wordt geklaagd. "Kunnen ze de airconditioning niet starten" is een veel gehoorde klacht op kantoor. Nee nog niet. Noodgedwongen worden de ramen wijd open gezet, eigenlijk wel lekker dat dat weer kan.

De "veranito de San Juan - het zomertje van Sint Jan" zoals deze zomerse dagen midden in de winter worden genoemd, is begonnen. Veel te laat, want de naamdag van Sint Jan werd eind juni al gevierd. Tijdens het zomertje van Sint Jan loopt de temperatuur opeens sterk op, om daarna even snel weer in te zakken, maar daar zouden we pas een paar dagen later achter komen. Sint Jan lijkt een broeder in het kwaad te zijn van de eveneens wat onvoorspelbare Nederlandse IJsheiligen: Sint Mamertus, Sint Pankratius en Sint Servatius. Deze heiligen hebben hun naamdagen op 12, 13 en 14 mei, wanneer er onverwacht nogal eens late nachtvorst optreedt die veel schade kan aanrichten aan de fruitboomgaarden die dan meestal net in volle bloei staan.

Dinsdag is het nog steeds lekker warm, maar op woensdagmorgen begint het te bewolken. Nog 24 dagen en dan is het lente! Volgens de kranten en mijn collega´s is het zomertje van Sint Jan aan het aflopen en is "la tormenta de Santa Rosa - de storm van de Heilige Rosa" onderweg naar Buenos Aires. In het zuiden van Argentinië stormt het en regen het al. Volgens mijn vaste taxichauffeur Roque begint de tormenta echter pas op vrijdag 30 augustus, de naamdag van de beschermheilige van de Spaanstalige kerk in Latijns Amerika en de Filipijnen. "Twee dagen lang storm, aanhoudende zware regenval en onweersbuien" voorspelt mijn persoonlijke weerman.

Woensdagmiddag luchtijd begint het licht te regenen, om een uur of drie wordt het pikdonker en valt er een flinke bui. Om zes uur is de lucht weer opgeklaard, maar de temperatuur is voelbaar aan het zakken. Donderdagochtend verklaart Roque met stellige zekerheid dat de bui van gisteren slechts een plaagstootje was en dat de "echte Santa Rosa" nog moet komen. Vrijdag is de temperatuur verder gedaald, gelukkig hadden ze op kantoor de verwarming niet uitgezet. Nog 22 dagen en dan is het lente! Voorafgegaan door een verrukelijk rommelig klinkende Don Camilloblaaskapel trekt een processie met het beeld van Santa Rosa de Lima door de wijk bij de naar haar genoemde baseliek. Winters geklede oudere vrouwelijke gelovigen zwaaien haar toe met witte zakdoekjes, ze keurt ze echter geen blik waardig. Het lijkt me een ietwat onderkoelde heilige. Later in de kerk kijgt de voorganger een langdurig applaus aan het eind van de preek die over de toenemende onveiligheid in de stad ging.

Vrijdagnacht begint het hard te waaien, het wordt onaangenaam koud. Zuidwestenwind, dus wind vanaf de Zuidpool. In Buenos Aires is het zaterdag tegen het middaguur slechts vier graden boven het vriespunt, maar de sensación termica, het Argentijnse antwoord op de gevoelstemperatuur en de chill factor, is nul graden! Gelukkig blijkt dat het gedrag van vrouwelijke heiligen bijna net zo wispelturig is als dat van minder heilige vrouwen, de beloofde onweersbuien en zware regenval blijven dit jaar achterwege. Nog 21 dagen en dan is het Lente! Noodgedwongen doen we 's middags een dikke trui en een jas aan als we naar de Nationale Bibliotheek gaan om een tentoonstelling over en films met Evita Perón te bekijken. Voordat we 's avonds naar bed gaan, halen we de dekbedden maar weer uit de kast.

Op zondag is het een stuk stiller op straat dan een week geleden, het is guur weer. De mensen die zich wel buiten wagen, hebben het ondanks hun winterkleding zichtbaar koud. Crónica gaat onverdroten door met het uitzenden van de lenteclips. Wij kruipen nog wat dieper onder het dekbed en hopen dat de echte zomer wat langer zal gaan duren. NOG 20 DAGEN EN DAN IS HET EINDELIJK LENTE!