Zijn opleiding "schrijvende journalistiek" in Utrecht, vervolgt Marc van der Aa sinds een jaar met een opleiding tot fotograaf in Buenos Aires. Dat de camera het aan het winnen is van de pen, is goed te zien in de gastbijdrage van deze week. Weinig woorden,maar heel erg veel foto's van de parades van de Murga's in Buenos Aires.

Een selectie van foto's die Marc in Buenos Aires schoot, kunnen worden bekeken op de website: www.flakes of identity.nu. Er worden regelmatig nieuwe foto's toegevoegd, blijf dus kijken!

MURGA IN BUENOS AIRES (05032006) - gastbijdrage van Marc van der AA

Straten gevuld met mensen gehuld in kleurrijke kostuums, wild dansend op opzwepende muziek. Wie denkt dat het carnaval alleen in Brasil plaatsvindt heeft het mis. Ook in de Argentijnse hoofdstad (en ver daarbuiten) is het raak. En niet gedurende de vier dagen die we in het zuiden van Nederland gewend zijn, nee, in Buenos Aires is het de hele maand februari ieder weekend raak.

Murga heet het, waarmee zowel de muziek als het fenomeen om de straat op te gaan wordt bedoeld, om daar te spelen, te zingen, te dansen en te paraderen. Iedere buurt heeft zijn eigen groep Murgueros, elk met zijn eigen kleurrijke kostuum en van te voren ingestudeerde dans. In de liederen die worden gezongen, wordt de draak gestoken met de politiek, beroemdheden en de tragiek van het leven zelf.

Afgelopen weekend ben ik op pad gegaan met “Los Viciosos de Almagro”, een groep Murgueros uit de wijk Almagro. Het is een bonte verzameling mensen van allerlei leeftijden. De jongste deelnemer telt welgeteld twee jaar, de oudste, die wat dansen en springen niet voor de anderen onder doet, is de 70 inmiddels al gepasseerd. Ze bestaan al sinds 1950 en zijn alles bij elkaar zo'n 120 man groot.

In twee volgeladen schoolbussen en een aantal te zwaar beladen pick-up trucks gaan ze de verschillende corsos af waarvoor ze zijn uitgenodigd. De wijken Almagro, Boedo, Flores en Caballito worden aangedaan en iedere keer vindt hetzelfde ritueel plaats. Kinderen eerst, daarna de dansers, muzikanten en de begeleiders. In een stroom gaan ze door de menigte heen tot ze bij het podium aankomen, alwaar de verschillende liederen ten gehore worden gebracht en de ingestudeerde (en in mijn ogen vermoeiende) dansen worden opgevoerd. Daarna wordt iedereen de bussen weer ingeladen, instrumenten worden vastgesjord en hop, door naar de volgende plek.

Aan het eind van de avond, of beter gezegd vroeg in de morgen, wanneer iedereen vermoeid, doch voldaan de bus instapt, is er nog een halte te gaan. Die van de pizza, de wijn en veel, erg veel koud bier...