DAGBOEK SURINAME - 11 (08102013)

Woensdag 21 augustus 2013 – Danta Bai – Pokigron – Danta Bai.
Nogal verbazingwekkend voor een basisschool vind ik de opvallende affiche die waarschuwt tegen de consequenties van tienerzwangerschappen. “TIENERZWANGERSCHAP – je kan het voorkomen!” Op een basisschool? Niet dat er specifieke tips of advies wordt gegeven hoe zo'n zwangerschap dan wel is te voorkomen, maar wel wat je als tiener niet langer kan doen als je voor een baby moet zorgen. Zoals uitgaan, chillen met je vrienden of voetballen. En hoe moet je aan geld komen voor de pampers, eten, kleertjes, enzovoorts. De Surinaamse schoolvakanties zijn deze week begonnen, dus is er tot mijn spijt niemand aanwezig om enige tekst en uitleg te geven. Het kan haast niet anders dan dat er een probleem van enige omvang bestaat, want anders hang je zo'n affiche toch niet op, maar hoe groot is dat probleem dan wel? Bij het Gezondheidscentrum van Pokigron wordt tegen AIDS gewaarschuwd middels een collage van goedbedoelde naaldwerkjes tegen een buitenmuur onder de tekst: BOO LIBI KU KONI Kan ook KOWI zijn) DA DI AIDS dat vrijvertaald zoiets als ALS JE SLIM BENT KRIJG JE GEEN AIDS betekent. Zulke aan seksuele activiteit gerelateerde waarschuwingen in een dorp waar we tijdens de wandeling van een uur of twee minder dan tien mensen tegenkomen. Je zou je bijna afvragen of al die dorpelingen ......., nee dat is niet eerlijk. Omdat onze gids desgevraagd uitlegt dat de rijstoogst is begonnen en de meeste dorpelingen daarmee in de weer zijn.

Graffiti! Dat is iets dat ik steevast fotografeer, in Buenos Aires doe ik dat al jaren. Twee nogal tegenstrijdige beelden op een enkel muurtje: de Nike swash en een swas van een andere orde: een swas-tika. De combinatie geeft ruimte voor meerdere interpretaties, zoals bijvoorbeeld Nike = Nazi, doch in een land met een flink aantal Hindoes heeft de swastika een veel positievere betekenis. De hindoe-swastika symboliseert immers “vrede”, een betekenis die door Adolf Hitler en zijn Nazi's voor altijd teniet werd gedaan. Zozeer zelfs dat de Duitse regering in 2007 Europese afspraken wilde maken om de swastika te verbieden om op die manier neo-nazi's dwars te zitten. Nooit gebeurd dus. Maar goed, wat doet dit hindoe symbool dan in een dorp waar alleen maar boslandcreolen wonen die in meerderheid lid zijn van de Evangelische Broedergemeente? Onze aandacht wordt afgeleid door de orleaanboom – bixe orellana voor de kenners – waarvan de vruchtzaden kunnen worden gebruikt om een felrode kleurstof te winnen, hetgeen ter plekke wordt gedemonstreerd. Je hoeft die zaden maar even aan te raken en je hebt rode vingers. De inheemse bewoners van Suriname en andere Zuid-Amerikaanse landen gebruiken de rode kleurstof om hun huid te verven. “Roodhuiden!”, bedenk ik. Een raadsel uit mijn jonge jaren wordt zowaar in mijn derde jeugd opgelost. En tenslotte die keurig ogende woonwijk, die overal ter wereld zou kunnen zijn gebouwd. Snesikundre heet dit deel van Pokigron, gebouwd door Chinezen voor Chinese arbeiders, maar waar nu Pokigonners wonen. Ik blijf het verbijsterend vinden dat het goedkoper is om Chinezen uit China te laten komen en te huisvesten voor de duur van een project, dan Surinamers hetzelfde werk te laten doen.

Donderdag 22 augustus 2013 – Danta Bai – Pikin Slee – Danta Bai.
Zittend in de korjaal voor een reis van twee uur naar het stroomopwaarts gelegen dorp Pikin Slee is er alle gelegenheid om te mijmeren. In Gabon maakte ik voor het eerst kennis met dit soort lange tochten over water in met wat daar een “pirogue” heet. Vanuit Libreville met de auto naar Cocobeach en daarna over de Rio Muni, de grensrivier met Equatoriaal Guinee, naar familie van mijn Gabonese geliefde diep in het regenwoud. De waterweg was de enige weg om er naartoe te gaan. Ver weg van de bewoonde wereld en verstoken van iedere vorm van comfort woonde daar een enkel gezin. Je baadde je in de rivier en sliep met z'n alleen onder hetzelfde hoge dak. De scheidingswanden van de diverse woon- en slaapruimtes waren hooguit twee meter hoog en heel dun, zodat 's nachts al het snurken, steunen en kreunen met de hele familie werd gedeeld. Voor het slapen gaan fluisterde mijn geliefde mij waatschuwend toe: “Chéri, si tu veux faire l'amour, on doit le faire tranquillement.“ Zo gezegd, zo gedaan. Soortgelijke vaartochten maakten we op de rivier de Ogooué in de buurt van Lambaréné - jawel het dorp van Dr. Albert Schweitzer - waar nijlpaarden het grootste gevaar opleverden, maar daar hoef je in Suriname niet bang voor te zijn. “Veel flora, weinig fauna”, volgens de gids. Dorp na dorp aan de rivier, kostgrondjes, stroomversnellingen en de altijd aanwezige groene muren langs de waterkant. Het regent al twee dagen niet meer, het waterpeil van de Surinamerivier daalt snel, de bootsman moet steeds meer rotspartijen omzeilen. Met een houten kont, die korjalen kennen geen enkel comfort, arriveren we bij de landingsplaats van Pikin Slee.

wordt vervolgd