TOETSENBORD (20022015)

Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden, anderen zouden het wellicht een stommiteit noemen, kiepert er een glas Torrontés over het toetsenbord van mijn laptop. Zonde van die heerlijke Argentijnse witte wijn, een vorm van drankmisbruik eigenlijk. Als de wiedeweerga het ding uitgezet en op zijn kop gezet om te voorkomen dat de wijn naar het innerlijk van de computer kan lopen én gelijk aan de slag met keukenrol en keukendoekjes. Een haardroger heb ik helaas niet. Geduld oefenen volgt. Voor het slapen gaan zet ik de compu weer aan, alles lijkt het te doen, maar het wachtwoord wordt niet geaccepteerd! Een horrorscenario doemt op omdat ik de laatste weken wat laks ben geweest met het maken van een back-up. Midden in de nacht word ik wakker en bedenk mogelijke vervolgstappen. Het liefst wil ik er gelijk mee beginnen, doch dien rekening te houden met mijn geliefde die in Buenos Aires op bezoek is en zo lekker ligt te slapen. Ik tel de uren af en laat de opties in stilte nogmaals de revue passeren. De computer start gewoon, het toetsenbord werkt kennelijk niet goed meer, maar eens een extern toetsenbord proberen. Bingo! Het ding doet het én ik kan ik weer bij alles dat op de harde schijf staat. Na het veiligstellen van de data start ik het systeemherstel, een procedure waardoor instellingen van een eerdere datum worden hersteld. Wie weet krijg ik zo mijn “oude” toetsenbord wel terug. Het duurt erg lang en lost niets op.

Noodgedwongen neem ik contact op met de fabrikant. Uiteraard via het internet en in Nederland, waar ie werd gekocht. Ik vul alle gevraagde gegevens in en krijg als antwoord dat de garantie inmiddels is verlopen. Iets dat ik natuurlijk al wist. Na ontvangst van deze nutteloze informatie mag ik echter wel uitleggen wat er aan de hand is, wat ik eventueel al heb geprobeerd en waar ik naar op zoek ben. Mijn toetsenbord is dus in de war en ik zou graag willen weten of er een “toetsenbord-reset” bestaat en hoe dat eventueel werkt. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen een leugentje om bestwil te hebben verteld door aan te geven dat ik in Argentinië ben en dat een werkende laptop essentieel is voor mijn werk. Het automatische antwoord luidt “Uw vraag is ontvangen. U ontvangt binnen 72 uur een reactie.” Ja, ja. Ruim twee weken later, jawel twee weken, krijg ik te horen dat ze niets voor me kunnen doen. Wel krijg ik een contactadres in Buenos Aires en de optie om met iemand op “mijn continent” te praten. In het ongeveer anderhalf uur durende chatcontact met een Latijns-Amerikaans callcenter, zo wordt me aan de hand van het accent en de vragen duidelijk, moet ik alles nogmaals vertellen. Hoewel ik meerdere keren aangeef dat de computer werkt en dat ik alleen een nieuw toetsenbord nodig heb, wordt de procedure rücksichtslos afgewerkt. Aan het einde van het gesprek wordt mij gevraagd of ik een “orden de facturación” zou willen ontvangen. “Wil dat zeggen dat ik dan naar de serviceverlener in Buenos Aires kan gaan en dat de computer daar gerepareerd zal worden?”, vraag ik in mijn onschuld. Het antwoord is een overtuigend “Si señor!”.

De dag erna wandel ik welgemoed naar de firma Megatech, Centro Nacional de Servicio Acer Argentina. Aan een balie zitten zes mannen niets te doen, desondanks moet ik een nummertje trekken om te kunnen worden geholpen. Na voor de zoveelste keer te hebben uitgelegd wat er mis is, wordt mij uitgelegd hoe men hier werkt. “Eerst doen we een technische diagnose, dat kost 300 pesos – ongeveer €20 - en dat duurt 10 werkdagen.” Mijn tegenwerping dat ik weet wat er aan de hand is en alleen maar een nieuw toetsenbord wil, wordt weggewuifd. Mijn buitenlandse accent helpt wel. Er wordt iemand van de binnendienst bijgehaald die alles zegt te begrijpen en te zullen kijken of er een toetsenbord in voorraad is. Niet dus. Dat gaat naar schatting minstens 20 werkdagen extra kosten door de in Argentinië geldende valuta- en importbeperkingen. Men heeft er begrip voor dat ik daar niet op kan wachten en bevestigt dat er wellicht een oplossing zou kunnen worden gevonden in de Galería Jardín. Dat is een klein winkelcentrum in het stadscentrum met veel bedrijfjes die van alles en nog wat met computers hebben te maken. Bij de eerste de beste met een Acer logo op de voordeur word ik doorverwezen naar collega's om de hoek, waar gezien de stickers op de etalageruit men vrijwel iedere computer schijnt te kunnen repareren. “Weet je zeker dat je alleen maar een ander toetsenbord nodig hebt?” Ik weet het zeker. “Mag het eventueel gebruikt zijn?” Dat mag. “Goed, een nieuwe gaat 700 pesos kosten, een gebruikte 450. Ik bel je vanmiddag”. Het wordt een dag later, ze hebben een gebruikt bord gevonden. Kort daarna kan ik weer aan de slag, hoewel..... sommige toetsen van het nieuwe Spaanstalige bord doen wat anders doet dan erop staat omdat de compu werd afgeleverd in een ander taalgebied. Terwijl de officiële vertegenwoordiger een maand of twee nodig dacht te hebben, hielp het bureaucratievrije grijze circuit mij in 36 uur uit de brand. Zo los je dingen op aan de andere kant van de wereld.