KILI CHALLENGE 2018 – 4 (27012018) Gastbijdrage door Hans Brand

Op zaterdag 20 januari 2018 brengt vlucht KL569 ons - we zitten met bijna 20 man (m/v) van onze expeditie in hetzelfde vliegtuig - van Schiphol naar Tanzania. We komen zaterdagavond op onze bestemming aan en worden van Kilimanjaro International Airport in ruim anderhalf uur naar de Kigongoni Lodge bij Arusha gebracht.

Zondag 21 januari is nog een rust- en ontspanningsdag; wel maken we een wandeling vanuit de lodge in de omgeving. Met een drankje worden we "wellcome" geheten bij de Duluti Forest Club, van waar uit we via het erg rustige Tengeru terug lopen naar de lodge. Om 5 uur in de middag staat de briefing van de beklimming door expeditieleider Marcel van Lienden op het programma, waar we de laatste informatie krijgen en ook adviezen over welke kleding aan te trekken en zo.

Maandag 22 januari worden we ’s ochtends om half negen bij de lodge opgehaald door een bus, en naar de ingang van het nationale park gebracht. Daarvoor al een stressmoment gehad, want de duffel, die maximaal 15 kilo mocht wegen (en op Schiphol 14,4 kilo was, terwijl ik er nog een paar spullen had uitgehaald), bleek op de weegschaal ineens bijna 17 kilo te zijn. Snel er het een en ander uit gehaald – vooral energierepen - en in mijn dagrugzak gedaan zodat hij het groene licht kreeg. In mijn dagrugzak zit nu mijn regenjack, regenbroek, fleece trui, handschoenen, muts, buff/bandana, medicijnen en toiletspullen, veel te veel energierepen, een dunne donsjas, een rol wc-papier, vier bidons met in totaal ruim 3 liter water, mijn fototoestel en telefoon. In de bus krijgen we nog een lunchbox in een tupperware doos, die pers ik er ook nog bij.

Vanmorgen zien we voor het eerst vanaf de lodge ook de Kilimanjaro, die eerder nog in wolken gehuld bleef. De berg die we gaan beklimmen laat zich voor het eerst zien! Nadat we een groepsfoto hebben genomen en alle bagage boven op de busjes is vastgesjord, vertrekken we naar Machame Gate, waar onze klim naar boven gaat beginnen. We kopen nog water in bij de lokale supermarkt, Rotterdam geheten; onderweg zien we de Kilimanjaro boven het landschap uittorenen. Natuurlijk maken we een fotostop; ondertussen zit in de bus de stemming er goed in met de zang door "chief guide" Justine (just call me ”JT”): "In heaven there is no beer; that's why we drink it here; and when we are gone from here; our friends will be drinking our beer". Zo vliegt de tijd en om ongeveer 11 uur komen we aan bij Machame Gate, op 1.800 meter, van Kilimanjaro National Park.

Iedere bezoeker wordt afzonderlijk geregistreerd, terwijl alle dragers - met onze groep van 27 klimmers gaan er 91 man personeel mee! - één voor één moeten worden gewogen, om ervoor te zorgen dat niemand te zwaar is beladen. De lokale "ARBO wet" maximeert de belasting op 20 kilo per drager. Hierdoor duren de entree-formaliteiten een uur of 4. Als alles geregeld is, beginnen we de klim om kwart voor drie, en het is dan nog een uur of vijf lopen naar het op 2.835 meter gelegen Machame Camp, een wandeling van een kleine 11 kilometer, met ruim 1.000 hoogtemeters.

We wandelen door het regenwoud, met weelderige begroeiing met veel varens, parasieten en mossen, rustig het pad omhoog; op lange stukken is het pad afgezet met boomstammetjes vanwege de soms heftige regenval die anders het pad weg zou slaan. De wandelroutine is dat we na een uur lopen een pauze houden van een minuut of tien, om daarna weer onze weg te vervolgen. Vooraan onze groep loopt één van de 14 gidsen die mee zijn; die mogen we absoluut niet voorbij. De andere 13 gidsen lopen her en der verspreid in het lange lint van onze expeditie. De ongeveer 60 dragers en overig personeel zijn vooruit gegaan om ervoor te zorgen dat onze tentjes opgezet zijn als we arriveren en alles verder klaar staat in het kamp. Om ongeveer 8 uur 's avonds komen we, het is dan inmiddels donker geworden, aan in ons eerste kamp. David – mijn slapie - en ik slapen in tent L734. We rollen de (koubestendige) matjes en slaapzakken uit en installeren ons. Ik trek een warmer jack aan, de temperatuur op deze hoogte is 's nachts rond het vriespunt, en verruil mijn wandelschoenen voor mijn kampschoenen. We eten met zijn allen in de "messtent”, waar koks Godlisten en Trophine soep, gevolgd door vis met rijst en groente, en vers fruit toe voor ons hebben klaargezet, en praten gezellig na over de eerste dag. De kop is eraf. Rond half elf gaan we naar bed. Morgen is het weer vroeg dag.

wordt vervolgd