Rio de Janeiro, januari 2004
"...... Later op de middag speelt de band van onze gastheer. Het is een soort BZN want de band gaat al een tijdje naamloos door het leven. Ze hebben elkaar al zo vaak “como se chama? - hoe gaan we heten?“ toe geroepen, dat de fonetische verbastering “KomuXama” hoogstwaarschijnlijk de naam van de band zal worden. ................ er lustig op los gemusiceerd. Mijn geliefde staat zich al een tijdje in de coulissen op te warmen, van vrienden krijgt ze het duwtje dat nodig is om mee te gaan zingen. “Knock, knock, knocking on heaven’s door!” zingt ze vol overtuiging. ........."
