Deze week maar één foto>>>>

SOMS HERINNERT ARGENTINIË MIJ AAN AFRIKA 6 KRUIDENDOKTERS (15-07-2002)

Argentinië lijkt beslist niet op Afrika, het tegendeel is eerder waar. De bevolking is bijna 100% blank en laat te pas en vooral te onpas weten van Europese afkomst te zijn, zelden kom ik op straat een donker gekleurde medemens tegen. De zon schijnt ook veel minder en als het regent, voelt het regenwater aan als een koude douche. Lang niet zo lekker als een lauwe tropische regenbui. Zeker, de corruptie schijnt groot te zijn, maar aan de andere kant is er een goede en functionerende infrastructuur. De Argentijnen laten zich er graag op voorstaan in het meest Europese land van Latijns Amerika te wonen en hebben er alles aan gedaan om Buenos Aires zoveel mogelijk op Parijs te laten lijken: brede boulevards en statige huizen. Ondanks dit alles gebeuren er regelmatig dingen die mij aan Afrika herinneren, zoals vandaag.

Op veel plaatsen in Afrika ga je als je ziek bent niet naar een arts die aan een universiteit medicijnen heeft gestudeerd of die zich op een bepaald lichaamsdeel of in bepaalde ziekte heeft gespecialiseerd. Niet dat dit soort artsen er niet zijn, maar vaak zijn er in de steden te weinig of zijn ze onbetaalbaar en op het platteland willen maar weinig medisch geschoolden wonen of werken. Wat doe je dan? Je doet precies hetzelfde wat je voorouders ook al deden, je gaat naar de "native doctor" of de "herbalist - de kruidendokter" specialisten in de "traditionele geneeskunst." Zo hebben de Zulu's de "sangoma" veel landen in West Afrika de "fetisjist" of voor de traditionele geestelijke gezondheidszorg de "marabout".
De kennis van geneeskundige planten en kruiden wordt van vader op zoon overgedragen en de waarde hiervan wordt door de westerse geneesmiddelenindustrie al lang niet meer geringschattend afgedaan. Afrika is opnieuw ontdekt, nu als een belangrijke bron van medicinale planten. Hoewel er in samenwerking met traditionele genezers veelal oprecht wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan, wordt er ook flink gejat. Zo ging een researchinstituut aan de haal met de duizenden jaren oude kennis van de San (Bosjesmannen) over de hongeronderdrukkende eigenschappen van delen van de hoodia plant. De kennis werd gepatenteerd en doorverkocht aan de farmaceutische industrie. Ideaal om dieetpillen te produceren, nietwaar? Via de rechter zijn de San er een paar maanden geleden uiteindelijk in geslaagd het recht op betaling voor het gebruik hun kennis af te dwingen.

In veel Nigeriaanse steden kom je reclameborden tegen voor "herbal clinics", veel native doctors zijn met hun potentiële klantenkring van het platteland naar de stad gemigreerd. Op Tinubu Square, in het hart van Lagos, kwam ik ooit de reclame tegen voor de "DR. NDUBUISI HERBAL CLINIC, REGISTERED IN NIG" met een opsomming van alle specialismen: "Druiper Specialist. Gespecialiseerd in het genezen van alle seksueel overdraagbaare ziekten, zoals druipers en syfilis. Impotentie, zwakke erektie, onvruchtbaarheid of waterig sperma. Aambeien, diarree, pijn in je borst of in je zij, malaria, tyfus en reumatiek. We behandelen ook al uw geestelijke problemen." Rekening houdend met het feit dat de helft van de bevolking analfabeet is, werd één en ander daarna passend afgebeeld: een bloed plassende man (SOZ), een hevig overgevende vrouw (gewenste zwangerschap?) en een zonder ophouden poepende man (diarree). De door Dr. Ndubuisi voorgeschreven medicijnen waren vlakbij te koop op de Yankara markt. Het deel van de markt waar traditionele medicatie wordt verkocht, wordt door de "apothekers" trots als "de grootste openluchtapotheek ter wereld" beschreven.

Vandaag bezocht ik de Feria de Mataderos, een folkloristische zondagsmarkt aan de rand van Buenos Aires. Tussen de ponchos en de houtsnijwerkjes staat een kraam met "herbas medicinales - geneeskrachtige kruiden." Tegen een zeer redelijke prijs is er tegen vrijwel iedere kwaal een zakje kruiden te koop: Psoriasis 4 Pesos (iets meer dan € 1), nerveuze spanningen 5 Pesos, incontinentie 2 Pesos en voor 6 Pesos heb je je potentie weer terug. "Het anti-kaalheidskruid werkt aleen als je nog haar hebt, je krijgt het er niet meer terug", moet ik teleurgesteld aanhoren van Ulysses, de "yerbalista" de kruidendokter. Ulysses komt uit Uruguay en heeft acht jaar geleden zijn baan als "gondolista - vakkenvuller" bij een supermarkt opgegeven en is in de kruidenhandel gegaan. Hij geeft toe weinig van geneeskrachtige kruiden af te weten en zijn kruiden in te kopen bij "iemand die er wel heel erg veel van afweet." In Uruguay is de markt niet zo groot, maar in Argentinië loopt het lekker. Zijn klanten zijn vooral mensen van het platteland "die altijd al gewend zijn geweest om voor zichzelf te zorgen". "Je moest vroeger haast dood zijn, voordat er een dokter werd bijgehaald" zo licht hij toe.

Ik vertel hem over kruidendokters in Afrika en zijn ogen lichten op "ik heb ook Afrikaans bloed, mijn grootmoeder was een Afrikaanse uit Brazilië en is na de afschaffing van de slavernij naar Uruguay gekomen." Het Afrikaanse bloed is ondertussen zichtbaar verdund, slechts met moeite ontdek ik nog iets van zijn grootmoeder's DNA. In de bus terug naar huis krijg ik nostalgische beelden van Lagos en de Yankara markt op mijn netvlies, maar tegen nostalgie is helaas geen kruid opgewassen.


© Jacques de Rhoter


© foto Jacques de Rhoter

Printversie

  Andere Afrikaanse   herinneringen
  Enkele reizen
  Groene koorts
  Jatwerk
  Spelletjes met vuur
  Cultureel zwerfgoed
  San Ñoqui
  Geboortebewijs
  Sierraden
  Altaren
  Verrassingsfilm
  Sloop
  Nuevo cine Africano